دختران بيدار

وقت نماز هاي پنجگانه

Fri, 15 Jul 2011 12:20:00 GMT

اقم الصّلوة لدلوک الشّمس الي غسق اللّيل وقران الفجز انّ قران الفجر کان مشهودا 78/اسراء

نماز را وقت زوال آفتاب تا اوّل تاريکي شب بياد آر و نماز صبح را نيز بجاي آر که آن به حقيقت مشهود نظر فرشتگان شب و فرشتگان روز است.

در حديثي از علي بن الحسين(عليه السلام) آمده است:

Thu, 14 Jul 2011 20:35:00 GMT

من صام لله في يوم صائف سقاه الله من الظّما من الرّحيق المختوم.

کسي که در روز گرم تابستان روزه بدارد،خداوند او را از تشنگي قيامت با رحيق مختوم سيراب مي کند.

تفسير تنونه/جلد26

توسعه اي در حكم روزه

Thu, 14 Jul 2011 18:46:00 GMT

احلَّ لکم ليلة الصيّام الرّفث الي نسائکم هنَّ لباس لکم و انتم لباس لهنَّ علم الله انَّکم کنتم تختانون انفسکم فتاب عليکم و عفاعنکم فالان باشروهنَّ وابتغوا ما کتب الله لکم و کلوا واشربوا حتيَّ يتبينَّ لکم الخيط الابيض من الخيط الاسود من الفجر ثمَّ اتموَّا الصيام الي اللَّيل ولا تباشروهنَّ و انتم عاکفون في المساجد تلک حدود الله فلاتقربوها کذلک يبيَّن الله اياته للنَّاس لعلَّهم يتَّقون .

183/بقره

آميزش جنسي با همسرانتان ، در شب روزهائي که روزه ميگيريد ، حلال است . آنها لباس شما هستند ؛(هر دو زينت هم و سبب حفظ يکديگرند ).خداوند مي دانست که شما به خود خيانت مي کرديد ؛(و ايبن کار ممنوع را انجام مي داديد ؛)پس توبه شمارا پذيرفت و شما را بخشيد . اکنون با آنها آميزش کنيد و آنچه را خدا براي شما مقرر داشته طلب نماييد ! و بخوريد و بياشاميد تا رشته سپيده صبح از رشته سياه شب براي شما آشکار گردد!سپس روزه را تا شب،تکميل کنيد! ودر حالي که در مساجد به اعتکاف پرداخته ايد،با زنان آميزش نکنيد!اين،مرزهاي الهي است؛پس به آن نزديک نشويد!خداوند، اين چنين آيات خود را براي مردم روشن مي سازد،باشد که پرهيزگار گردند!

<** ادامه مطلب... **>

چنانکه در شأن نزول اين ايه خوانديم در آغاز اسلام آميزش با همسران در شب و روز ماه رمضان مطلقا ممنوع بود، و همچنين خوردن و آشاميدن پس از خواب، و اين شايد آزمايشي بود براي مسلمين و هم براي اماده ساختن آنها نسبت به پذيرش احکام روزه.

اين آيه شامل چهار حکم اسلامي در زمينه روزه و اعتکاف است. نخست مي گويد: "در شب هاي ماه روزه اميزش جنسي با همسرانتان براي شما حلال شده است" (احلّ لکم ليلة الصّيام الرّفث الي نسائکم).

آنگاه به فلسفه اين موضوع پرداختهمي گويد: "زنان لباس شما هستند و شما لباس آنها" (هنّ لباس لکم و أنتم لباس لهنّ).

لباس از يکسو، انسان را از سرما و گرما و خطر برخورد اشيا به بدن، حفظ مي کند و از سوي ديگر عيوب او را مي پوشاند و از سوي سوم زينتي است براي تن آدمي، اين تشبيه که در اين آيه اشاره اي به همه ي اين نکات است.

دو همسر، يکديگر را از انحرافات حفظ مي کنندف عيوب هم را مي پوشانند، وسيله ي راحت و آرامش يکديگرند، و هريک زينت ديگري محسوب مي شوند. اين تعبير نهايت ارتباط معنوي مرد و زن و نزديکي آنها به يکديگر و نيز مساوات آنها را در اين زمينه کاملا روشن مي سازد زيرا همان تعبير که درباره ي مردان امده بدون هيچ تغيير درباره ي زنان هم آمده است.

سپس قرآن اين تغيير قانون الهي را بيان کرده مي فرمايد: "خداوند مي دانست شما به خويشتن خيانت مي کرديد( و اين عمل را که ممنوع بود بعضا انجام مي داديد) پس توبه شما را پذيرفت و شما را بخشيد" (علم الله أنّکم کنتم تختانون أنفسکم فتاب عليکم و عفا عنکم).

آري، براي اين که شما آلوده ي گناه بيشتر نشويد، خدا به لطف و رحمتش اين برنامه را بر شما آسان ساخت و از مدت محدوديت آن کاست.

"اکنون که چنين است با آنها آميزش کنيد و آنچه را خداوند بر شما مقرر داشته طلب نماييد" (فالآن باشروهن وابتغوا ما کتب الله لکم).

مسلما، اين امرف به معناي وجوب نيست بلکه اجازه است بعد از ممنوعيت که در اصطلاح اصوليون "امر عقيب حظر" ناميده مي شود و دليل بر جواز است.

جمله ي "وابتغوا ما کتب الله لکم" اشاره به اين است که استفاده از اين توسعه و تخفيف که در مسير قوانين آفرينش و حفظ نظام و بقاي نسل است هيچ مانعي ندارد.

پس از آن، به بيان دومين حکم مي پردازد و مي فرمايد: "بخوريد و بياشاميد تا رشته ي سپيد صبح از رشته ي سياه شب براي شما آشکار گردد" (و کلوا واشربوا حتّي يتبيّن لکم الخيط الابيض من الخيط الاسود من الفجر)

به اين ترتيب مسلمانان حق داشتند در تمام طول شب از خوردني ها و نوشيدني ها استفاده کنند، اما به هنگام طلوع سپيده صبح امساک نمايند.

بعد از آن، به بيان سومين حکم پرداخته مي گويد: "سپس روزه را تا شب تکميل کنيد" (ثمّ أتمّوا الصّيام الي اللّيل).

اين جمله تأکيدي است بر ممنوع بودن خوردن و نوشيدن و آميزش جنسي در روزها براي روزه داران، و نيز نشان دهنده ي آغاز دهنده ي آغاز و انجام روزه است که از طلوع فجر شروع و به شب ختم مي شود.

سرانجام به چهارمين و اخرين حکم پرداخته مي گويد: "هنگامي که در مساجد مشغول اعتکاف هستيد با زنان اميزش نکنيد." (و لا تباشروهنّ و انتم عاکفون في المساجد.)

بيان اين حکم، مانند استثنايي است براي حکم گذشته؛ زيرا به هنگان اعتکاف که حداقل مدت آن سه روز است روزه مي گيرند اما در اين مدت نه در روز حق اميزش جنسي با زنان دارند نه در شب.

در پايان ايه، اشاره به تمام احکام گذشته کرده چنين مي گويد: "اين ها مرزهاي الهي است. به آنها نزديک نشويد." (تلک حدود الله فلا تقربوها)

زيرا نزديک شدن به مرز، وسوسه انگيز است، و گاه سبب مي شود انسان از مرز بگذرد و در گناه بيفتد.

آري، "اينچنين خداوند آيات خود را براي مردم روشن مي سازد، شايد پرهيزگاري پيشه کنند" (کذلک يبيّن الله آياته للنّاس لعلّهم يتّقون).

تكيه گاه مهم در برابر مشكلات نماز است

Thu, 14 Jul 2011 12:32:00 GMT

يا ايهّاالذين امنوا استعينوا بالصّبروالصّلوة انُ الله مع الصابرين 153/بقرة

اي اهل ايمان در پيشرفت کار خود صبر و مقاومت پيشه کنيد و به ذکر خدا و نماز توسُل جوييد که خدا ياور صابران است.آنچه که به عنوان يک تکيه گاه مهم در کنار صبر معرفي شده صلوة(نماز) است.لذا در احاديث اسلامي مي خوانيم: کان علُي"عليه السُلام" اذا هاله شيء فزع الي الصلوة ثم هذه الاية واستعينوا بالصبر والصلوة. هنگامي که حضرت علي عليه السلام با مشکلي روبرو ميشد به نماز بر مي خاست و بعد از نماز به دنبال حل مشکل مي رفت و اين آيه را تلاوت ميفرمود:واستعينوابالصبر و الصلوةاز اين موضوع هرگز نبايد تعجب کرد،زيرا هنگامي که انسان در برابر حوادث سخت و مشکلات طاقت فرسا قرار مي گيرد،نيروي خودرا براي مقابله ي با آنها ناچيز مي بيند،نياز به تکيه گاهي دارد که از هر جهت نامحدود و بي انتها باشد،نماز او را با چنين مبدئي مربوطمي سازد،وبا اتکاء بر او مي تواند با روحي مطمئن و آرام،امواج سهمگين مشکلات را در هم بشکند.بنابراين،آيه فوق در حقيقت به دو اصل توصيه ميکند: يکي اتکاي به خداوند که نماز مظهر آن است و ديگري مساله ي خود ياري و اتکاي به نفس که به عنوان صبر از آن ياد شده است.

منبع:تفسير نمونه/جلد1

نماز را به پا داريد

Thu, 14 Jul 2011 10:49:00 GMT

واقيموا الصٌلاة وآتوا الزٌکاة وارکعوا مع الراکعٌين 43/بقرة

ونماز بپا داريد وزکات بدهيد وبا خداپرستان حق را پرستش کنيدبا اين که دستور اخير،اشاره به مساله نماز جماعت است،ولي از ميان تمام افعال نماز تنها"رکوع"را بيان کرده و مي گويد:"با رکوع کنندگان رکوع کنيد" اين تعبير،شايد به خاطر آن باشد که نماز يهود مطلقا داراي رکوع نبود،اين نماز مسلمانان است که يکي از ارکان اصلي آن رکوع محسوب مي شود.جالب اين که نمي گويد:نماز بخوانيد،بلکه مي گويد:اقيموا الصّلاة"نماز را به پا داريد" يعني تنها خودتان نماز خوان نباشيد بلکه چنان کنيد که آيين نماز در جامعه انساني بر پا شود و مردم با عشق و علاقه به سوي آن بياييد. بعضي از مفسران گفته اند:تعبير به"اقيموا"اشاره به اين است که نماز تنها اذکار و اوراد نباشد،بلکه آن را به طور کامل به پا داريد که مهمترين رکن آن توجه قلبي و حضور دل پيشگاه خدا و تاثير نماز در روح و جان آدمي است.در حقيقت در اين سه دستور اخير،نخست پيوند فرد با خالق(نماز) بيان شده،وسپس پيوند با مخلوق(زکات) و سرانجام پيوند دسته جمعي همه ي مردم با هم در راه خدا!

منبع:تفسير نمونه/جلد1